Szpitalne życie

 Mamy na oddziale bardzo dziwnego pacjenta.

Zaczęło się od tego, że powiedział pielęgniarce, że ma cukrzycę i musi dostać insulinę. Sęk w tym, że gdy zbieraliśmy wywiad niczego takiego nie sygnalizował. Oznaczyliśmy glikemię, okazało się, że ma ją w granicach normy.

 Dzień później, w czasie dyżuru zgłosił silny ból zamostkowy. Lekarzowi dyżurnemu powiedział, że jest po zawale mięśnia sercowego i prawdopodobnie właśnie ma drugi. Enzymy sercowe ujemne, w echo bez żadnych odchyleń od normy, podobnie EKG w czasie i po napadzie też w normie.

 Dzisiaj przyszedł do mnie i powiedział, że chce wyjść na przepustkę, bo jego brat zginął w wypadku samochodowym. Tymczasem kolega, który do niego przychodzi czasem powiedział, że pacjent na 100% jest jedynakiem i nigdy żadnego brata nie miał. 

Pora chyba po raz kolejny wezwać do niego psychiatrę. 

 Małą sensację zrobiła za to pacjentka, która przyszła do nas z trzema różnymi wynikami grupy krwi. Zdaniem trzech różnych laboratoriów ma grupę O Rh+, ARh+ albo ARh-. Obstawialiśmy nawet, który z tych wyników jest prawidziwy.

Po wysłaniu krwi do pracowni dawców RCKiK okazało się, że pacjentka ma grupę ARhDu. Dzięki temu wygrałem butelkę całkiem dobrego wina.