Szpitalne życie

  Pacjentka przyjęta w celu usunięcia pęcherzyka żółciowego ("do wycięcia wora" jak to rzekł chirurg zgłaszający pacjentkę na konsultację anest). Co ciekawe chłopcy krojący stwierdzili, że nie ma pośpiechu. Wydało nam się to podejrzane (zazwyczaj chcą wszystko na wczoraj).

Pacjentka okazała się rzeczywiście "bonusowa" o czym chirurdzy uprzedzili nas jedynie stwierdzeniem, że "pacjentka ma drobne obciążenia". O tym, że wcale nie są one takie drobne okazało się dopiero w trakcie rozmowy z pacjentką.

Znieczulenie miał przeprowadzić jeden z naszych rezydentów. Idziemy do pacjentki i Młody zaczyna jej zadawać rutynowe pytania.

A propos pytania o leki okazało sie, że pacjentka przyjmuje Acenocumarol.

Potem, że ma nadciśnienie.

Gwoździem do trumny okazała się informacja, że ma za sobą "maluśki udar".

Wychodzimy od pacjentki. Rezydent mina pt "wymagam pilnej defibrylacji".

Ja: masz już jakiś plan postępowania?

Rezydent: wezmę wolne i pojadę na Saharę.

 W dyżurce wybuchła dyskusja odnośnie postępowania w tym przypadku - każdy miał nieco inny pomysł jak to ugryźć nie wyłamując sobie przy okazji zębów. Przy okazji wydało się kto na określenie "leczenie na zakładkę" dostaje wysypki i ślinotoku.

W końcu ustalono postępowanie, pacjentka jest już po operacji i nie krwawi.