Szpitalne życie

 Dowiedziałem się, że moją rozpoczętą specjalizację mogę sobie w tyłek wsadzić, bo mi się okres specjalizowania wydłuża przez chorobę. Wydłuży mi się bardziej niż przepisy przewidują więc jej po prostu nie skończę.

Chorego też nikt zatrudnić na SOR nie chce, bo co to za pracownik, który po miesiącu pracy pójdzie na zwolenienie, "bo coś tam się będzie działo".

Mogę sobie zacząć inną, bo lista jest przecież długa.

 Jak mi doniósł kolega z apteki Pani kontrolująca z NFZtu przyczepiła się do wystawianych przeze mnie recept na fentanyl - jej zdaniem druczki są nieprzepisowe, bo są po prostu za krótkie. Została zgaszona natychmiastowo stwierdzeniem, że przecież różowe recepty drukuje NFZ więc skoro wydrukowali za krótkie sami sa sobie winni.

 Bohaterem ostatnich dni jest anestezjolog Grześ, który wziął nową panią chirurg za pielęgniarkę. Cała sytuacja wyjaśniła się dopiero w momencie gdy przybiegł na chirurgię reanimować pacjenta. Pani pielęgniarka okazała się lekarzem chirurgiem w dodatku z doktoratem. Teraz Grześ przed nią ucieka, bo powiedziała mu w żartach, że może jej podarować pielęgniarski czepek na urodziny.

Oczywiście wszyscy byli bardzo ciekawi ile pani chirurg potrafi i czy będzie jako "filigranowa istota płci słabszej" (określenie ordynatora chirurgii) usuwać tylko brodawki i nacinać ropnie. Chcieli jej dać jakiś wyrostek do wycięcia - skończyło się na tym, że pani doktor zoperowała politraumę, opierdoliła ordynatora na sali operacyjnej i z filigranowej laleczki stała się oddziałowym Predatorem.

 Dzięki zmianie kadry kierowniczej (nowy zastępca dyrektora i pielęgniarka naczelna) w trybie ekspresowym znikają Debilne Zarządzenia i Jeszcze Bardziej Debilne Zarządzenia. Gonią je Niezbędne Zeszyty i Zeszyty Bez Których Szpital Nie Może Funkcjonować. Wszyscy poczuli ulgę, bo dokumentacja została nieco odchudzona.