Szpitalne życie

 Kontrola z Sanepidu. Panie kontrolujące poza zaglądaniem gdzie sie da, niuchaniem czym to sprzątaczka myje podłogę opracowały nowe sposoby kontroli.

 Pani kontrolująca (K) wybrała się na salę chorych i zaczęła przepytywać pacjentkę (P):

K: jak pielęgniarka przychodzi ma ze sobą rękawiczki?

P: ma

K: i zmienia po każdym pacjencie?

P: tak zmienia.

K: a lekarze też noszą rękawiczki jak badają?

P: pani dyrektor jak bada to nie ma ale pozostali mają.

Oczywiście kontrola sanepidu poprzedzona była wielkim sprzątaniem i chowaniem tego wszystkiego co przed panami kontrolującymi schować należy. Jak się okazało panie kontrolujące przyjdą jeszcze raz, bo mamy jakieś zakażenie szpitalne i będzie jeszcze jedna kontrola. Nie da się tego załatwić za jednym zamachem, bo coś tam, coś tam.

 Pani dyrektor skompromitowana sanepidem na spotkaniu z dyrektorem stwierdziła, że skoro na OIT brakuje łóżek i nie możemy przyjmować nowych pacjentów, bo jest komplet (mamy urodzaj jeśli chodzi o politraumy) to zawsze można dostawić na sali dodatkowe łóżko. Poza tym ona nie rozumie zachwytów nad naszym oddziałem i nie pojmuje dlaczego dostajemy zawsze najlepsze pielęgniarki, a jej oddział dostaje jakieś "ochłapy". Szatan został uświadomiony, że przepisy sa takie, a nie inne. Oczywiście cała historia o tym jak to pani doktor nazwała pielęgniarki z oddziału ochłapem rozniosła się po szpitalu. Skutek taki, że żadna pielęgniarka nie kwapi się do współpracy z nią.

 Kadencja pani dyrektor niedługo się kończy więc zostanie rozpisany konkurs na stanowisko dyrektora medycznego. W kuluarach (czytaj w palarni i kiblach oddziałowych) trwają spekulacje kto ze szpitala ma szanse na pogrzebanie szans Szatana na reelekcję. Wszyscy mają nadzieję, że zostanie wybrany ktoś ze szpitala, a nie jakaś totalnie nie znana nam istota z zewnątrz.

Ordynator SOR i kierownik specjalizacji stwierdził, że sprawdzi nasze umiejętności udrażniania dróg oddechowych. Dla mających problemy miały być zorganizowane dodatkowe ćwiczenia na fantomach i ewentualne intubowanie na bloku pod kontrolą anestezjologów. Ćwiczenia miały się odbyć bladym świtem, ja byłem niewyspany, głodny i z niskim poziomem kofeiny we krwi, a szef stwierdził, że też mam się pojawić i poćwiczyć.

Wywalił mnie z sali po jakichś pięciu minutach po tym jak zapakowałem manekinowi rurkę bez laryngoskopu i żelu.

Tuż po mnie wyleciał Piter za próbę sabotażu - wpadł na genialny pomysł, że zamiast wpychać manekinowi rurę zrobi mu dziurę znaczy się tracheotomię.

Dla zainteresowanych - link do filmiku jak taka tracheotomia może wyglądać.

Jak już żeśmy wylecieli można było iść na kawę do automatu ;]

W planie sa już ćwiczenia położnicze na manekinie, który ma nawet odczepiane łożysko i pępowinę ;]

Tymczasem na ginekologii mają jakąś dziwną serię cesarek pt "macica nie chce się kurczyć", które kończą się podaniem meterginy/enzaprostu i wiązanką ze strony zespołu anestezjologicznego (polecam poczytanie jakie efekty uboczne powoduje enzaprost i wszystko stanie się jasne).

W ramach umilania jesiennych wieczorów chyba zszyję sobie jakiegoś banana. Od biedy może być kurczak (jak mi się uda wyjąć nitki to potem sobie z niego kotlety zrobie).