Szpitalne życie

 Pacjentka ma skierowanie do szpitala z datą 22 grudnia 2008. Rozpoznanie: wrzody żołądka i dwunastnicy. Zdarzało jej się wymiotować krwią. Pytam dlaczego przyszła z tym dopiero teraz: "Święta były, do mamy pojechałam, najeść się chciałam i na sylwestrze byłam". Pytam więc czy chce zostać w szpitalu: "ale po co przecież mnie nic nie boli". Rozmawiało z nią dwóch lekarzy. Nie dała się przekonać, poszła do domu.

 Mamy też 17 latkę, która pistanowiła błyskawicznie się odchudzić łykając końskie dawki różnej maści środków przeczyszczających. Wykupiła pół apteki i zaczęła zbijać wagę. Zbijała tak intensywnie, że skończyła w szpitalu z totalnym rozregulowaniem pracy układu pokarmowego i odwodnieniem. Pytam ją "dziewczyno po co Ci to bylo?". Ona na to, że jest zadowolona, bo udało jej się nieco zbić wagę. Chciała się zmieścić w sukienkę na studniówkę. Zdaniem jej matki w taki rozmiar nie zmieściłaby się nawet lalka Barbie. Jak widać figura modelki - chodzącego wieszaka na ubrania nadal święci triumfy.

 Pani Stasi cudowny zapperek niestety nie pomógł - wyniki jej się pogorszyły i trzeba jej było zmienić leki na silniej działające. dla niej to nie problem - podłączy się do urządzenia dwa razy dziennie i wszystko powinno wrócić do normy. Oczywiście doktory sa złe i dają leki, które tylko leczą objawy i trują niemiłosiernie organizm i "aurę".

 Dzwoni koleżanka X prowadząca ćwiczenia na uczelni:

X: słyszałeś, że Y już nie uczy?

Ja: jak to?

X: wyrobiła pensum dydaktyczne za cały rok i powiedziała, że idzie wpizdu.

Mam nadzieję, że ją w tym wpizdu znajdą, bo jak sie biedaczka zgubi to dopiero będzie cyrk.

 Na anestezjologii wielkie poruszenie - zepsuł się stymulator nerwów obwodowych. To takie urządzenie co pozwala zlokalizować pewne ważne nerwy (w ich okolice podaje się potem środek znieczulający). Zamówiliśmy już nowy - dopóki nie przyjdzie zostaje tylko igiełka i znajomość anatomii. Szef zrobił dzisiaj dwa takie znieczulenia i w obu przypadkach trafił za pierwszym razem. Mnie też udało się trafić (czasami wiedza anatomiczna i dostęp do preparatów się przydaje). Jak tak dalej pójdzie przed każdym znieczuleniem tego typu będziemy się modlić do świętego Antoniego (patron rzeczy zgubionych) coby pomógł znaleźć nerw.

 Coś wypiło moją ulubioną, smakującą jak pomyje i podeszwa od gumiaka, syfiastą i fusiastą kawę. Nic tak nie stawia na nogi jak kawa X prosto z Biedronki.

 Zepsuli mi pacjentkę. Ma raka - w ramach poradni leczenia bólu wypisywałem jej plastry z fentanylem (ładnie nazywa się to system transdermalny). Córka wezwała do niej karetkę. Załoga naszprycowała pacjentkę morfną i przywiozła na SOR. Na ratunkowym pacjentka przestała oddychać, dostała rurę i pojechała na OIOM.