Szpitalne życie

 Rzecznik Praw Obywatelskich dobrał się do izb lekarskich (link). Komentarze lekarzy na ten temat są... dość ciekawe ;) Poczytać je można na Medycynie Praktycznej (link). 

Najbardziej podoba mi się ten komentarz:

"BRAWO! HURA! STOOOO LAT! Niech nam żyje Rzecznik! Niech żyje! Precz z izbami lekarskimi, darmozjadami za moje 480 zł rocznie! Kablówka za te pieniądze oferuje 50 kanałów, a izba lekarska?"

Wielu lekarzy twierdzi, że izby nie reprezentują ich interesów i jedyna rzecz, którą dostają od izby to gazetka, której i tak większość nie czyta. W naszym szpitalu gazetki izbowe są bardzo przydatne: leżą w ubikacji jako awaryjne źródło papieru toaletowego, funkcjonują jako podręczne talerze (kolega namiętnie obiera na nich jabłka), zawijamy w nie różnego rodzaju odpadki pokonsumpcyjne. Płeć piękna znalazła dla nich dodatkowe zastosowanie, o którym publicznie wolę nie pisać ;)

W czasie nocnego dyżuru świetnie zastępują środki nasenne. Wystarczy tylko poczytać relację z posiedzenia Rady Lekarskiej. 

 Na ostatnim nocnym dyżurze cztanie gazetki nie było konieczne - wybuchła kłótnia o podział miejsc pracy. Pielęgniarki nie mogły się dogadać, która zostaje na OIOMie, która idzie na blok (pomaga anestezjologowi w czasie znieczuleń), a która na tzw. interwencje (reanimacje na terenie szpitala, znieczulenia na SOR). Siostra G. stwierdziła, że zostaje na OIOMie i to nic, że siedziała tam trzy ostatnie dyżury z rzędu. Sytuacja poważna - tylko czekać aż panie chwycą za defibrylator, laryngoskop czy jaki tam inny sprzęt masowego rażenia, który mają pod ręką i zaczną siać zagładę. W końcu jednak się uspokoiły, przyszły do nas i mówią "doktory wy powiedzta kto gdzie". Siostra G. trafiła na anestezję i obrażona poszła "wąchać smrody".