Szpitalne życie

12.12.2008 rok - pełnia.

Budzą się demony, budzą się hipochondrie i szturmują szpital. Zajęliśmy pozycję w okopach, przygotowaliśmy broń masowej zagłady i czekaliśmy aż się zacznie. Większość stałych bywalców postanowiła nas kurtuazyjnie nawiedzić.

 Na pierwszy ogień poszła nastolatka i jej mamusia. Rodzicielka wielce zbulwersowana faktem, że musiała czekać 2h w POZecie na to aż ktoś obejrzy jej jedynaczkę. Ponieważ lekarz potraktował ją "nieprofesjonalnie i lekceważąco" przyszła do nas. Na wstępie zażądała konsultacji "gastroenterologa dziecięcego", bo jej córeczka ma "riflux". B. się nimi zajmował i w związku z tym usłyszał kilka komplimentów ("pan jest bezczelny", "czy pan w ogóle jest lekarzem").

 Pan Miecio wpadł pijany, że niby go "coś tam gdzieś tam" boli. Zeżarł moją kanapkę (miałem zamiar skonsumować ją na kolację), wytrzeźwiał trochę i nagle poczuł się lepiej. Kolejny przypadek z dziedziny "cudowne ozdrowienie czyli ręce, które leczą".  

 Kolejny pejszęt to dziadziuś, który spadł ze schodów i złamał sobie nogę. Okazało się, że dziadziuś jest jak kinder jajko - niespodzianką okazał się tętniak aorty brzusznej. Pacjent wspomniał o tym przy okazji rtg, bo mu się wcześniej jakoś zapomniało. Pielęgniarka wioząca dziadka na badanie miała minę jakby dziadek miał zaraz pęknąć i zalać wszystko dookoła krwią. Fajerwerków nie było, nic nikomu nie pękło a pacjent pojechał na ortopedię gdzie go jakoś złożą do kupy.

 Mieliśmy też pacjenta, który szybko został ochrzczony mianem Armagedon. Miał ból brzucha - na początku twierdził, że to na bank wyrostek, który w dodatku pękł już i się rozlał. Potem zmienił zeznania i był święcie przekonany, że ma skręt kiszek, wdała się martwica i umrze bolesną i powolną śmiercią. Skończyło się na tym, że dostał lek przeciwbólowy i chęć umierania przeszła razem z bólem.

 Młoda dziewczyna, skarży się na ból brzucha. Strasznie kręciła w czasie wywiadu. Okazało się, że chce receptę na Postinor (antykoncepcja "po") tak... profilaktycznie - "nie zaszkodzi wziąć". Jak jej wytłumaczyłem jakie spustoszenia w gospodarce hormonalnej robi ta niewinna tabletka nagle jej się odechciało recepty. Mój brat w dyżurowej niedoli kolega B. stwierdził, że powinni mi pomnik za ochronę moralności postawić.

 Zniecierpliwiony pacjent z raną do szycia: "ja się tu wykrwawiam i cierpię, a w dyżurce rozpusta" - tak się składa, że akurat zajmowaliśmy się atakiem padaczki. Pacjent uraczył współczekaczy opowieściami jak to lekarze uprawiają nierząd z pielęgniarkami w miejscu pracy.

 Pacjent przywieziony przez karetkę z dusznością. Przeprowadzam wywiad:

Ja: pali Pan?

Pacjent: pale ale tyle co nic

Ja: ile?

Pacjent: a ze 2 paczki dziennie

 Krysia pojechała na jakieś szkolenie i od razu widać efekty braku jej żelaznej ręki - dostaliśmy wyniki pacjentki z ginekologii. Nasze enzymy sercowe powędrowały natomiast na laryngologię. Na szczęście pacjent nie miał zawału więc w gruncie rzeczy nic takiego się nie stało.

 Pacjent w ramach podziękowania za zszycie rany ręki dał mi czekoladę :)

 Mieliśmy też jeden zawał, jeden udar, kobietę rodzącą (przerażony mąż w pakiecie gratis) i dziecko, które wsadziło sobie do nosa koralika (w tym wypadku tatuś wymagał pacyfikacji farmakologicznej, bo myślałem, że nam oddział rozniesie).

 Jestem cały obolały, bo mnie B. zwalił z wyra - niestety nie udało nam się na nim zmieścić we dwóch.

Podsumowując: