Szpitalne życie

 Pacjent mówi, że go głowa strasznie boli i wymiotował.

Ja: a nie uderzył się pan w głowę? Może pana pobili?

Pacjent: no pobili

Ja: kiedy? 

Pacjent: na Sylwestra rok temu

(Danuta zaczyna się śmiać i ucieka pod pozorem zmiany wkłucia na obserwacyjnej)

Rozpoznanie: kac. W końcu pacjent się przyznał, że pił i stąd to wszystko. Dostał zastrzyk w tyłek, który zdeptał jego męskie ego ("co?! mam zdjąć spodnie?!") i tyle go było.

Tego typu pacjenci zwykle kręcą. Przyznają się dopiero pod ostrzałem pytań albo gdy zagrożę jakiś wyjątkowo bolesnym zabiegiem (w katalogu mamy punkcję lędźwiową, diagnostyczne płukanie otrzewnej itp. przyjemności). 

Tylko jeden pacjent mi się przyznał, że się napił i żona pogoniła go z domu. Akurat mieliśmy luzy więc dostał kocyk i miejsce do spania, a rano Eliksir Życia (AlkaZelcer). Na pożegnanie dałęm mu moje błogosławieństwo i poradziłem, żę jeśli żona zacznie w niego czymś rzucać zawsze może do nas wrócić na szycie. Potem wrócił (już trzeźwy, umyty i w ogole) z paczką dobrej peruwiańskiej kawy. W ramach podziękowań. Zawsze jak ma jakiś problem przyjeżdża z tym do nas. 

Pamiętam jeszcze pacjentkę, która miała bardzo obfite krawienie z dróg rodnych. W dodatku zaczęłą wymiotować. Cały czas twierdziła, że nie wie co się dzieje i skąd to wszystko się wzięło. Potem okazało się, że jednak wie skąd - objadła się Postinorem w myśl zasady "im więcej tabletek tym większa pewność". 

 Był też pacjent - "ile ja mam tu jeszcze czekać! Ja płacę na was składkę darmozjady". Czekał jeszcze 3h zanim mu zszyli paluszek. Chciał chirurga plastycznego, bo mu blizna zostanie ale mu uświadomiliśmy, że za to składki nie zapłacił ;)

 Był też drobny zgrzyt - przyjechała ekipa karetki R: lekarz, pielęgniarka i ratownik. Ratownik z pigułą tachają wiloryba aż im się nogi uginają. Pan doktor niesie tylko kartę wyjazdową. Po zdaniu pacjenta rozpoczęła się głośna kłótnia lekarz vs. pielęgniarka+ratownik. Akurat miałem chwilę przerwy więc słucham kłótni i czekam na koronny argument. W końcu pan doktor stwierdził, że "lekarze nie są od noszenia pacjentów". Ratownik rzucił uwagą w stylu "bo się boją, że ręce im się wyciągną jak małpom". 

Najśmieszniejsze jest to, że lekarz podpisał zakres obowiązków nawet ich nie czytając (transport pacjenta z uwzględnieniem przeniesienia do karetki stoi tam jak wół). 

Jak to potem podsumował kolega po fachu: "mogliśmy mu oczy zbadać".