Szpitalne życie

 Piątkowe 24h przeszły do historii.

 Dzwoni Piotrek z SORu, że potrzebny mu kardiolog. Biorę jednego z lekarzy i idziemy z odsieczą. Pacjent soedzi, rozmawia z pielęgniarką (próbuje ją podrywać ale wybitnie mu to nie wychodzi). Wygląda ogólnie mówiąc niekardiologicznie (patrząc okiem nieuzbrojonym wygląda całkiem zdrowo). Pytam więc Pitera o co chodzi, po co dzwoni; ten podsuwa mi skierowanie następującej treści:

"Skierowanie na oddział kardiologii

RR: 190/110

Podejrzenie nadciśnienia tętniczego"

(RR to ciśnienie jakby ktoś nie wiedział).

 Nowatorskość pana kierującego mnie po prostu zabiła. Patrzę więc kto dokonał tego wielkopomnego i zasługującego na Nobla odkrycia. Oczywiście dr X nasz ulubiony lekarz rodzinny. Obcowanie z tak wspaniałym lekarzem i diagnostą działa na mnie wybitnie rozwijająco. Odkrywam w sobie coraz to nowe pokłady anielskiej cierpliwości. Jak mnie w końcu szlag trafi zrobią mnie męczennikiem i może nawet zostanę patronem ratownictwa medycznego (św. Wytyczna i męczennik Standard zostaną zdetronizowani). Pokazałem nawet to skierowanie Danusi. Skwitowała to tak jak zwykle: "ja bym tego ch... za takie coś już dawno zabiła" (na męczennice to ona sie raczej nie nadaje).

 Kolejny pacjent, do którego musiałem jako "kardiolog" (taki ze mnie kardiolog, że szkoda gadać) zejść na SOR. Chyba trochę sie naczekał (nic dziwnego bo mieliśmy na górze mały młyn) bo zaczął mi sypać komplementami (że mnie zarżnie jak świnie, wypruje mi flaki, podpali drzwi od domu itd.). Rozwalony totalnie przypadkiem poprzednim tylko sie głupio uśmiechałem i robiłem swoje na co pacjent zareagował kolejną dawką bardziej soczystych komplementów. Na jego nieszczęście na SORze byli akurat policjanci (przywieźli jakiegoś gaziora na badania krwi bo nie chciał dmuchać w alkomat), usłyszeli jego komplementy pod moim adresem i postanowili zwinąć za groźby karalne ;)

 Oddziałowa bloku stwierdziła, że jej sie Młody (ten co zaczął specke z ratunkowej) nie podoba bo podważa jej wiedzę i umiejętności. Dodała, że w przypływie zdenerwowania może go zadziabać skalpelem albo innym medycznym narzędziem gdy będzie spał w nocy w dyżurce. Narobiła nam smaka i teraz wszyscy czekają na świeżą krew i "wyrwanie chwasta" :P

 Mieliśmy też babcie moherową co to ją sąsiadki spod znaku beretu z antenką ładnie urządziły. Starszą panią bolała głowa i miała wysokie ciśnienie to jej sąsiadki naznosiły leków różnych i zaczęły nimi karmić. Babcia sobie łyknęła Betaloc. Metocard i MetoHEXAL (czyli ten sam lek ino nazwy handlowe i opakowania różne) w krótkim odcinku czasu (bo ją ta głowa bolała to łykała co dali) i wylądowała na SOR a potem na kardio z ciśnieniem, które "trzeba było zbierać z podłogi". Bądź co bądź autorytet sąsiadki zbił ciśnienie (a że obniżył za mocno to przecież mało ważne). Niech żyje pani Goździkowa i inne rozdające leki sąsiadki.

 Wybrałem sie normalnie wczoraj do dochtora jako pacjent. Siedze sobie i czekam na wizytę. Czekałem jakieś pół godziny i:

• wiem co dzieje sie w "Modzie na sukces";
• wiem na co choruje wnuczka jakiejś pani;
• wysłuchałem łzawej historii innej pani, która bez wątpienia ma ziarnicę złośliwą albo inną straszliwą chorobę i żaden hematolog nie może/nie chce tego stwierdzić;
• poznałem panią "jakaś taka dziwna jestem ostatnio" - rodzinny stwierdził, że to moze być hematologiczne to wysłał do specjalisty;
• wyłowiłem pacjentkę z anemią hemolityczną (ufffff)

Wchodzę do gabinetu: dochtor ogląda wyniki, przepisuje leki. Pytam go jak sobie daje rade z taką masą "chorych" pacjentów. "Mam jedynkę z psychiatrii" - pada odpowiedź. Wszystko jasne - muszę zrobić specjalizację z psychiatrii i psychiatrii dzieci i młodzieży ;)

 Jak już byłem u tego dochtora to wpadłem na SOR. Okazało się, że instalowali nowy sprzęt okulistyczny co to go dyrhrekcja kupiła ("bo u nas sie tyle ostrej okulistyki robi a część można załatwić na SOR"). No i mamy ładny, błyszczący i pikający nowy sprzęt za grube miliony, który sie pewnie nie zwróci (chociaż nasz finansowy jak zwykle kasę znajdzie). Widać dyrekcja liczy, że oprócz stanów ostrych w okulistyce będziemy dobierać okulary, operować jaskrę, przeprowadzać laserowe korekcje wzroku i masę innych "podstawowych" badań i zabiegów. W końcu lekarz ratunkowy to taki "dochtor od wszystkiego". Trzeba chyba rozpocząć akcję edukacji dyrekcji, że my nie od wszystkiego a od ostrego ;)

 Czeka mnie jeszcze tytaniczna praca papierkowa.